Zaterdagavond 20 juni werd de jonge vrouw Neda (dat is het Farsi woord voor ‘stem’ of ‘roep’) neergeschoten door een Basij-militant [1] vanaf een dak. Neda stond samen met haar vader naar een demonstratie te kijken. Een andere Iraanse vrouw schreef een gedicht voor Neda: Mijn zuster is gedood Ik ben hier om je te vertellen dat mijn zuster stierf in haar vaders armen Ik ben hier om je te vertellen dat mijn zuster grote dromen had Ik ben hier om je te vertellen dat mijn dode zuster een goed mens was En net als ik verlangde naar de dag dat haar haren vrijuit in de wind zouden waaien Ik ben hier om te vertellen dat ze ernaar verlangde om vrij en gelijkwaardig te zijn Mijn zuster stierf voordat ze mocht leven Mijn zuster stierf omdat de onrechtvaardigheid hier geen einde kent Mijn zuster stierf omdat ze te veel van het leven hield Mijn zuster stierf omdat ze van mensen hield Mijn zuster: de glans van je laatste blik verbrandt mijn ziel… Mijn zuster: moge je slaap kort zijn Moge je laatste droom zoet zijn.